Mężczyzna w żółtym kasku kontroluje prostoliniowość ściany z jasnych bloczków

Silikaty na ściany bez typowych błędów

Bloczki wapienno-piaskowe, powszechnie nazywane silikatami, cieszą się ogromnym uznaniem w nowoczesnym budownictwie jednorodzinnym i wielorodzinnym. Inwestorzy wybierają je przede wszystkim za znakomitą izolacyjność akustyczną, wysoką wytrzymałość na ściskanie oraz doskonałą zdolność do akumulacji ciepła. Choć materiał ten cechuje się dużą precyzją wymiarową, jego specyfika wymaga bezwzględnego przestrzegania reżimu technologicznego. Nawet drobne uchybienia popełnione na etapie wznoszenia przegród mogą prowadzić do pęknięć tynku, pogorszenia mikroklimatu wewnątrz budynku czy powstawania niepożądanych ucieczek ciepła.

Przygotowanie pierwszej warstwy i podłoża

Kluczowym momentem podczas wznoszenia ścian z silikatów jest ułożenie pierwszej warstwy bloczków. Ponieważ silikaty muruje się najczęściej na cienkowarstwową zaprawę klejową o grubości zaledwie 1–2 mm, wszelkie nierówności podłoża muszą zostać zniwelowane na samym początku. Pierwszą warstwę układa się zawsze na tradycyjnej, grubej zaprawie cementowej, precyzyjnie kontrolując poziom każdego elementu za pomocą niwelatora lub długiej poziomnicy.

Zignorowanie tego etapu i próba korygowania odchyłek na wyższych kondygnacjach za pomocą zaprawy cienkowarstwowej to prosty przepis na błędy konstrukcyjne. Warto pamiętać, że alternatywne materiały, takie jak ceramika poryzowana, również wymagają idealnego startu, jednak duża masa i sztywność silikatów sprawiają, że są one wyjątkowo bezwzględne dla braku precyzji w poziomie zero. Dodatkowo niezwykle istotne jest wykonanie prawidłowej izolacji przeciwwilgociowej pod pierwszą warstwą, co zabezpiecza bloczki przed podciąganiem kapilarnym wody z fundamentu.

Prawidłowe murowanie na zaprawę cienkowarstwową

Większość bloczków silikatowych posiada profilowane powierzchnie boczne na pióra i wpusty, co pozwala na rezygnację z wypełniania spoin pionowych zaprawą. Wyjątkiem są miejsca, w których bloczki zostały przycięte i profil został usunięty – tam spoina pionowa musi być bezwzględnie szczelnie wypełniona klejem. Zaniechanie tego obowiązku drastycznie obniża izolacyjność akustyczną ściany i tworzy szczeliny, przez które ucieka powietrze.

Błędem wykonawczym jest także nakładanie kleju zwykłą kielnią zamiast systemowego dozownika lub pacy zębatej. Nierównomierna grubość spoiny poziomej prowadzi do punktowych koncentracji naprężeń, co w przyszłości może skutkować rysami na ścianach. Jeśli w budynku dojdzie do zlekceważenia zasad wiązania muru, niezbędna bywa późniejsza, kosztowna naprawa pękających ścian. Równie ważne jest kontrolowanie czystości bloczków – pył powstały podczas docinania musi zostać dokładnie zmieciony przed nałożeniem zaprawy, aby nie osłabić przyczepności spoiny.

Izolacja termiczna i eliminacja newralgicznych punktów

Silikaty są materiałem o dużej gęstości, co sprawia, że świetnie akumulują ciepło, ale same w sobie mają stosunkowo niski opór cieplny. Z tego względu ściany jednowarstwowe z tego surowca nie spełniają współczesnych norm – wymagają starannie zaprojektowanego i wykonanego ocieplenia zewnętrznego. Newralgicznymi punktami są zawsze wieńce stropowe, nadproża oraz strefy wokół otworów okiennych i drzwiowych.

Brak ciągłości ocieplenia w tych strefach lub nieprawidłowe osadzenie elementów prefabrykowanych powoduje, że powstają poważne mostki termiczne w praktyce budowlanej. Aby temu zapobiec, elementy żelbetowe łączone ze ścianami silikatowymi powinny być cofnięte względem lica muru i uzupełnione odpowiednią warstwą wkładki termoizolacyjnej. Pozwala to zachować jednolitą płaszczyznę pod montaż zewnętrznej warstwy wełny mineralnej lub styropianu.

Prawidłowe prowadzenie instalacji w bloczkach silikatowych

Wysoka twardość bloczków silikatowych sprawia, że wykonywanie bruzd pod instalacje elektryczne i sanitarne bywa wyzwaniem. Powszechnym błędem ekip budowlanych jest kucie bruzd młotami udarowymi o dużej energii pojedynczego uderzenia. Takie działanie powoduje mikropęknięcia struktury bloczka oraz osłabienie nośności całej przegrody, zwłaszcza w przypadku cieńszych ścian działowych.

Wszelkie kanały instalacyjne w silikatach należy wykonywać za pomocą bruzdownic z podwójną tarczą diamentową i odsysaniem pyłu. Głębokość i szerokość bruzd musi być zgodna z wytycznymi konstruktora, a pionowe ciągi instalacyjne nie powinny przecinać strategicznych wiązań murarskich. Wiele nowoczesnych bloczków silikatowych posiada fabryczne kanały wewnętrzne, które ułatwiają bezinwazyjne przeciąganie przewodów elektrycznych, co pozwala ograniczyć mechaniczne naruszanie struktury ścian do absolutnego minimum.


Opublikowano

w

przez